„Penis Landscape”: obraz H.R. Gigera, który zaprowadził Dead Kennedys przed sąd

Penis Landscape aka. Work 219 aka. Landscape XX to obraz autorstwa H.R. Gigera namalowany przez zmarłego kilka dni temu artystę farbą akrylową na drewnie pokrytym papierem w 1973. Przedstawia on wele członków w pochwach zaaranżowanych w formie… hmm, uroczystego zgromadzenia. Jeden z nich nosi nawet prezerwatywę. Obraz stał się sławny głównie z powodu afery medialnej, jaka rozpętała się wokół kultowego albumu Frankenchrist HC/punkowego bandu Dead Kennedys, który użył go jako plakatu.

Obraz został wybrany przez wokalistę Dead Kennedys, Jello Biafrę, na skutek rozmowy ze swoim ziomkiem z zespołu, Jayedem Scottim. Biafra pokazał mu reprodukcję w magazynie Omni, który został wydrukowany z okazji paryskiej wystawy Gigera w 1977, a ten zadzwonił do znajomego agenta Lesa Bareny’ego, żeby zorientować się, czy Giger wyraziłby zgodę na użycie swojej pracy jako okładki nowego albumu.

frankenchrist_penis_landscape
Oryginalny plakat-wkladka do „Frankenchrist”, Alternative Tentacles Records, 1985

Giger nie miał nic przeciwko i dał nawet 50% zniżki Mike’owi Bonanno, szefowi Alternative Tentacles Records, który ostatecznie zapłacił za wykorzystanie Penis Landscape $600. Pomysł Biafry zrobienia z obrazu okładki padł jednak podczas spotkania z resztą muzyków Dead Kennedys i ostatecznie zamieniony został w plakat-wkładkę do LP, który został wykonany ręcznie przez Scottiego. Album został do tego opatrzony naklejką ostrzegającą kupujących przed zawartością.

Frankenchrist pojawił się w sklepach muzycznych pod koniec 1985 i był pierwszym sygnałem transformacji brzmienia Dead Kennedys, które obfitowało teraz w trąbki i syntezatory. Jednak stał się również źródłem poważnych problemów prawnych zespołu, gdy płytę kupiła w lokalnym sklepie muzycznym nastoletnia dziewczynka z Los Angeles, której matka wystosowała skargę do prokuratora generalnego Kalifornii.

W ten sposób zespół oraz wytwórnia stanęli przed sądem na początku 1986 oskarżeni o rozpowszechnianie obscenicznych dla nastolatków materiałów. Prokuratura skupiła się w trakcie procesu na treści obrazu Gigera, akcentując jego nieprzyzwoitość, ale sędzina Susan Isacoff przychyliła się do potraktowania go jako jednego z elementów przekazu artystycznego, na równi z muzyką I tekstami. W efekcie, dystrybutorzy i producenci Frankenchrist zostali uniewinnieni.

Jednak Jello Biafra i Michel Bonanno musieli stanąć przed sądem w sierpniu 1987, ale zostali uniewinnieni tego samego miesiąca stosunkiem głosów 7 do 5, co dało prokuratorowi rejonowemu powód do apelacji, która została odrzucona. Sama płyta została jednak zbanowana ze sklepów muzycznych, a koszty procesu niemal zrównały Alternative Tentacles z ziemią! Sam Biafra wspomina, że był w tym czasie intensywnie szpiegowany przez policję.

Archiwalna relacja telewizyjna z całej afery

Conradino Beb

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s